Chcesz sprzedać gotowe spółki w Warszawie? Usługi: obsługa księgowa, windykacja sądowa, optymalizacja podatkowa!

Techniki pomocne w opowiadaniu historii

W tym rozdziale przyjrzymy się technikom, które pozwalają lepiej przygotować się do opowiadania historii podczas prezentacji. Zacznijmy od scenopisu obrazkowego (storyboard), który z powodzeniem stosują twórcy komiksów, filmów rysunkowych i animacji.

Mówi się, że jeden obraz jest wart tysiąca słów. Za pośrednictwem komiksu z pewnością można opowiedzieć wiele ciekawych historii. Dlatego dzieci uwielbiają historyjki obrazkowe. Kiedy stworzymy i zaplanujemy najważniejsze sceny historii, możemy spróbować zapisać ją w formie scenopisu obrazkowego, podobnego do komiksu.

Termin storyboard ukuli filmowcy, gdy przemysł filmowy znajdował się w powijakach. Słowem tym określa się dużą planszę, na której jest umieszczony szkic jakiejś historii, przedstawiający kolejne etapy rozwoju akcji. Używa się jej na wstępnym etapie produkcji filmu. Podobnie jak jego hollywoodzki krewny, scenopis obrazkowy przedstawiający historie, które chcemy wykorzystać w prezentacji, jest serią obrazów przedstawiających główne zagadnienia, ważne fakty, zmiany punktu widzenia czy tematu od początku prezentacji do jej zakończenia.

Scenopis obrazkowy możemy stworzyć w wyobraźni lub na papierze, rysując szkic konturowy i w krótkich zdaniach opisując zmiany. Warto wykonać następujące ćwiczenie: przygotujmy karteczki z notatkami opisującymi poszczególne zagadnienia i ustalmy sposób przechodzenia z tematu do tematu. Możemy posłużyć się symbolami – na przykład jabłko lub symbol dolara będą oznaczać miejsce, gdzie zaczynamy mówić o finansach. Symbole są łatwe do zapamiętania i bardzo dobrze stymulują pamięć. Bardziej realistyczne rysunki pomagają z kolei w „ujrzeniu” danego fragmentu prezentacji z większą dokładnością.

Po ukończeniu scenopisu obrazkowego postarajmy się dobrze go zapamiętać. Będzie dla nas nieocenioną pomocą podczas prób poprzedzających wystąpienie. W pewnym sensie scenopis jest kompromisowym rozwiązaniem między zapamiętywaniem głównych punktów prezentacji (co jest łatwiejsze, ale może być niewystarczające przy dłuższych lub bardziej formalnych prezentacjach) a uczeniem się na pamięć całego tekstu (będziemy się czuli pewniej, ale zadanie to wymaga ogromnego wysiłku, a efekt może być taki, że prezentacja będzie sztywna lub teatralna).

Przerwę teraz rozważania na temat snucia opowiadań, aby przedstawić pewną dłuższą i bardziej szczegółową historię z mojego życia. Stanowi ona punkt wyjścia i ilustrację dalszych rozważań. Jest to historia, którą często opowiadam, aby pokazać, jak powinna rozwijać się akcja.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.