Chcesz sprzedać gotowe spółki w Warszawie? Usługi: obsługa księgowa, windykacja sądowa, optymalizacja podatkowa!

Operacje na międzybankowym rynku pieniężnym

Międzybankowy rynek pieniężny jest ważnym segmentem omawianego rynku pieniężnego (por. rozdz. 1.2.2.). Powstał on w Polsce na przełomie lat 1990/91, zainicjowany operacjami bonami pieniężnymi NBP, a następnie bonami skarbowymi1’. W gospodarce rynkowej rynek pieniężny, a zwłaszcza międzybankowy rynek pieniężny, pełni bardzo ważną rolę. Ułatwia on przepływ strumieni pieniężnych pomiędzy bankami i optymalne wykorzystanie przez nie posiadanych zasobów pieniężnych. Banki mogą utrzymywać płynność przy minimalizacji kosztów, bo posiadając nadwyżki środków mogą je ulokować w innym banku, a w przypadku spiętrzenia płatności mogą zasilać się lokatami innych banków, mających w tym czasie nadwyżki. Umożliwia to im pełnienie podstawowej funkcji banku, jaką jest t r a n s f o r m a cj a terminów i ryzyka (por. s. 48). Ponadto bank centralny może wykorzystywać ten rynek dla realizacji założeń polityki pieniężnej, przeprowadzając na nim operacje otwartego rynku (open marked operations – por. rozdz. 1.6.).

Uczestnikami operacji na międzybankowym rynku pieniężnym są banki komercyjne i bank centralny, instytucje finansowe i firmy brokerskie mogą z niego korzystać także wielkie korporacje nie będące instytucjami finansowymi. Instrumentami międzybankowego rynku pieniężnego w Polsce są przede wszystkim wzajemne lokaty międzybankowe i bony skarbowe oraz bony pieniężne NBP.

Banki komercyjne lokują swoje płynne środki na rachunkach bieżących w NBP, między którymi stale przepływają strumienie pieniądza. Pochodzą one z rozliczeń między klientami różnych banków i w konsekwencji zmieniają stany zasobów poszczególnych banków w NBP. Obroty 11 I emisja bonów skarbowych miała miejsce w maju 1991 r. mogą także wynikać z wzajemnego lokowania nadwyżek płynnych środków między bankami. Obok rachunków bieżących banki mogły otwierać w NBP rachunki 1 o k a c y j n e dla lokat terminowych. Utrzymywanie tych dobrowolnych lokat zależało od poziomu stopy procentowej płaconej przez NBP i inne banki. Niskie wyposażenie banków w fundusze własne i ograniczony dostęp do kredytu refinansowego uruchomiły wzajemne przepływy nadwyżek pieniężnych między bankami, a początkowo część nadwyżek trafiała również na rachunek dobrowolnych lokat terminowych w NBP.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.